බිඳී කැණිමඬල මහ ගෙයි
දොරකඩ කිරි ගහ සසලව
මුදුන් අත්ත කැඩී ගිහින්
එහෙත් තවම
නැත අපලය ගෙවී ගිහින්
අගහිඟකම් සපුන් පැමිණි
රෑ යාමේ
හේන් යාය උඩින් නැඟෙන
කණාමැදිරි පහන් එළිය
අඳුර මකාලනු නොහැකිව
දුක් කඳුළැලි සීපදයට
බංඩි ගොයම පිපාසයට දුකින් යදින
කළු වළාව කඳුළු නොදෙන
අනාථ ආධාර සේලයින් දියරය
හාමතේ ම නිදන ගමට
දිවි රැකදෙන සිහින බිඳෙන
කඩිසර කඩි ගුලක් වගේ තිබුණු ගමක
වැසියන්
ඇඳ ගිලන් මතට ගාල් කරණ
නියං භීතියට ඔරවන
කතිර වේදිකා කටහඬ මොර ගා කිවු
මංගල දියවර නොම දෙන
කොඩි වැල් දැන්වීම් පුවරු
සිහසුන ලැබ සිනා පුරණ
මිරිවැඩි සඟලෙන් බැස ගිය ඒ දිනවල
දෝලාවක මැතිඳු වඩින
වෙඬරු හදවතට උණුසුම වැද
වැගිරිලා වැතිරෙන කුළුණු ගුණය
අනේ හද ගැබට සීමා වෙලා තියෙන
ආණ්ඩුවේ පනත් කොලේකට
නොවඩින
මහගෙයි සමතලා වෙලා
දොරකඩ කිරි ගහම වැටී
වැවෙන් ඉහළ කොත් කැරැල්ල බිඳී වැටෙන
ඈත කොහේදෝ ඉස්බක
වතුර බැංකු පොලී වෙලා
හදන විදුලි බල තඹ රැන් දිගේ දුවන
රාත්රිය ම එළිය වුණත්
මහගෙට එළි පොදක් නොදෙන!
No comments:
Post a Comment